Μάλιστα, δίνει την δική της απάντηση στο γιατί συμπεριφέρονται όλοι με «άθλιο» τρόπο στον ελληνικό λαό!
Ωστόσο, μεταξύ άλλων, εκμυστηρεύεται ότι παρόλο που υπάρχει ένα
συναίσθημα μίσους από την πλευρά της, την ίδια στιγμή θαυμάζει και
σέβεται το ελληνικό πνεύμα και τους αρχαίους Έλληνες.
«Τα ζώα δεν συγχωρούν ποτέ στον άνθρωπο τη βελτίωση της συμπεριφοράς
τους, γιατί νιώθουν ότι αυτή η βελτίωση τ' απομακρύνει από τη φύση τους.
και όποτε δίνεται η ευκαιρία το μίσος εκρήγνυται» {...}
{...} «Είναι ακριβώς αυτό που συμβαίνει μ' εμάς τους Ευρωπαίους και
τους Έλληνες! Αν υπάρχει μια φυλή στον κόσμο που κυριολεκτικά τη μισώ
αφόρητα, αυτή η φυλή είναι οι Έλληνες»! Και τεκμηριώνει την άποψή της
λέγοντας ότι στα γυμνασιακά της χρόνια ένιωθε "ψυχικά καταπιεσμένη"
γιατί "Οι Σοφοί μας Δάσκαλοι δεν μας δίδαξαν τίποτα που να μην το είχαν
ήδη Ανακαλύψει, Εξηγήσει, να μην να μην το είχαν Τεκμηριώσει, να μην το
είχαν Τελειοποιήσει οι Αρχαίοι Έλληνες"! Κι αν κάποτε ανέφεραν κανένα
άλλον συγγενή της Γνώσης και της Σοφίας, που δεν ήταν Έλληνας, στο τέλος
πάντα κατέληγαν ότι η Γνώση του και η Σοφία του ήταν βασισμένη επάνω
στη Σοφία κάποιου Έλληνα Φιλόσοφου! Σιγά σιγά ένιωθα πως οι Γνώσεις μου,
οι Σκέψεις μου, τα Αισθήματά μου, η Προσωπικότητά μου, ο Κόσμος μου, η
Ύπαρξή μου ως το πιο έσχατο κύτταρό μου ήταν όλα επηρεασμένα, ήταν
ταγμένα σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε "*Η Φιλοσοφία των Αρχαίων
Ελλήνων*"! {...}
{...} «Ένα φλογερό μίσος για καθετί το ελληνικό»! «Αργότερα στο
πανεπιστήμιο, η κατάσταση έγινε δραματική. Ο Ασκληπιός από τη μια, ο
Ιπποκράτης απ' την άλλη! Ο Γαληνός τη μια μέρα, ο Ορειβάσιος την
επομένη! Αέτιος το πρωί, Αλέξανδρος Τραλλιανός τ' απόγευμα! Παύλος ο
Αιγινίτης από 'δω, Στέφανος ο Αθηναίος από 'κει. Δεν μπορούσα ν' ανοίξω
βιβλίο χωρίς να βρω μπροστά μου την ελληνική παρουσία. Δεν τολμούσα να
πιάσω στα χέρια μου λεξικό για να βρω μια δύσκολη, σπάνια, μια χρήσιμη,
μια έξυπνη, μια όμορφη, μια μεστωμένη λέξη. Όλες ελληνικές! Και άλλες
αμέτρητες σαν την άμμο των θαλασσών και των ποταμών, ελληνικής κι αυτές
προέλευσης! Πρόκειται για φαινόμενο ομαδικό! Έτσι αισθανόμαστε λίγο πολύ
όλοι μας απέναντι στους Έλληνες. Τους μισούμε όπως τα ζώα τους
θηριοδαμαστές. Και μόλις μας δίνεται η ευκαιρία χιμάμε, τους δαγκώνουμε
και τους κατασπαράζουμε. Γιατί στο βάθος ξέρουμε ότι κάποτε είμαστε ζώα
μ' όλη τη σημασία της λέξης κι είναι αυτοί, οι Έλληνες, πάλι οι Έλληνες,
πάντα οι Έλληνες, που μας εξώσανε από τη ζωώδικη υπόσταση και μας
ανεβάσανε στην ίδια με τους εαυτούς τους ανθρώπινη βαθμίδα! Δεν αγαπάμε
κάτι που θαυμάζουμε. Ρίξε μια ματιά στην ιστορία και θα διαπιστώσεις ότι
όλοι οι Ευρωπαίοι, με αρχηγούς τους Λατίνους και το Βατικανό, λυσσάξαμε
να τους εξαφανίσουμε τους Έλληνες από το πρόσωπο της γης! Δεν θα βρεις
και δεν θα φανταστείς συνδυασμό και εγκλήματος, πλεκτάνης και παγίδας
που δεν το σκαρφιστήκαμε και δεν το πραγματώσαμε για να τους
εξολοθρεύσουμε! . η ιστορία με το μίσος κατά των Ελλήνων δεν ξέφτισε. Ο
σύγχρονος πολιτισμένος άνθρωπος είναι ο ίδιος και χειρότερος. Δεν θα
επιτρέψει ποτέ το Βατικανό, να επιβιώσει στην αυλόπορτα της Ευρώπης, στα
πλευρά της Ασίας και στο κατώφλι της Αφρικής ο Ελληνισμός γιατί θεωρούν
ότι τους αφαιρούμε Σεβασμό και Κύρος!
Για αυτό παρόλο που τους μισώ, γιατί δεν προέρχομαι από τη φυλή τους,
δεν μπορώ να μη τους θαυμάζω και να μη τους σέβομαι και θα συνεχίσω να
Μελετάω τον Πλάτωνα, τον Σωκράτη και τον Περικλή όσο θα ζω, διδάσκοντας
στα παιδιά μου τη Δύναμη της Σοφίας τους και την επιρροή της στη Ζωή μας
και στην Ευτυχία μας!».
Πηγή: www.newsbomb.gr
Παρασκευή 11 Οκτωβρίου 2013
Πέμπτη 10 Οκτωβρίου 2013
Οι πραγματικοί φίλοι μένουν μαζί στα δύσκολα
Από το βιβλίο του Γεωργίου Ν. Ζούκη, που ήταν η πρώτη μας σχέση με τα Αρχαία Ελληνικά, έχει σφηνωθεί στο μυαλό μου το πρώτο αρχαίο κείμενο που διδάχτηκα στην Α' Γυμνασίου, στο ΙΓ΄ Γυμνάσιο Πολίχνης που συστεγαζόταν τότε με το ΣΤ΄ Γυμνάσιο Σταυρούπολης και ήταν ακριβώς εκείνο για τη φιλία, και πάμπολες φορές, αυθόρμητα, μου έρχεται πιο συχνά στη μνήμη:
Πιστεύω τω φίλω.
Πιστόν φίλον εν κινδύνοις γιγνώσκεις.
Ο φίλος τον φίλον εν πόνοις και κινδύνοις ου λείπει.
Τοις των φίλων λόγοις αεί πιστεύομεν.
Ει κινδυνεύετε, ω φίλοι, τους των ανθρώπων τρόπους γιγνώσκετε.
Οι μεν γαρ άπιστοι φίλοι ού μετέχουσι του κινδύνου, οι δε πιστοί συνκινδυνεύουσι τοις φίλοις.
Πιστοίς φίλοις μάλλον ή χρυσώ και αργύρω πιστεύομεν.
Οι αγαθοί άνθρωποι και εν κινδύνοις αεί αγαθόν έχουσι θυμόν. Τω γαρ θεώ πιστεύουσιν.
Ώ φίλε, ο θεός τους αγαθούς ανθρώπους ού λείπει. Πολλοί άνθρωποι τω πλούτω μάλλον ή τω θεώ πιστεύουσι.
Οι πραγματικοί φίλοι μένουν μαζί στα δύσκολα
Πιστεύω τω φίλω.
Πιστόν φίλον εν κινδύνοις γιγνώσκεις.
Ο φίλος τον φίλον εν πόνοις και κινδύνοις ου λείπει.
Τοις των φίλων λόγοις αεί πιστεύομεν.
Ει κινδυνεύετε, ω φίλοι, τους των ανθρώπων τρόπους γιγνώσκετε.
Οι μεν γαρ άπιστοι φίλοι ού μετέχουσι του κινδύνου, οι δε πιστοί συνκινδυνεύουσι τοις φίλοις.
Πιστοίς φίλοις μάλλον ή χρυσώ και αργύρω πιστεύομεν.
Οι αγαθοί άνθρωποι και εν κινδύνοις αεί αγαθόν έχουσι θυμόν. Τω γαρ θεώ πιστεύουσιν.
Ώ φίλε, ο θεός τους αγαθούς ανθρώπους ού λείπει. Πολλοί άνθρωποι τω πλούτω μάλλον ή τω θεώ πιστεύουσι.
Οι πραγματικοί φίλοι μένουν μαζί στα δύσκολα
Και να ακούσουν τα προβλήματα σου
Φίλος είναι αυτός που γνωρίζει τα πάντα για σένα και εξακολουθεί να σε συμπαθεί
Ανεξάρτητα από το μέγεθος
Το πόσα λεφτά έχεις
Το σχήμα
Το χρώμα
Το είδος
Ή την ηλικία
Ο πραγματικός φίλος δεν σε αφήνει να κάνεις βλακείες μόνος σου
Αλλά θα σε σταματήσει από το να κάνεις κάποιο λάθος
Θα σε κρατήσει ζεστό
Θα σου δώσει ώθηση
Θα είναι εκεί όταν δεν είσαι καλά
Θα σε προστατεύει
Θα είναι τα μάτια σου όταν δεν μπορείς να δεις
Και δε θα σε αφήσει ποτέ!
Οι αληθινοί φίλοι είναι για πάντα
Φίλος είναι αυτός που γνωρίζει τα πάντα για σένα και εξακολουθεί να σε συμπαθεί
Ανεξάρτητα από το μέγεθος
Το πόσα λεφτά έχεις
Το σχήμα
Το χρώμα
Το είδος
Ή την ηλικία
Ο πραγματικός φίλος δεν σε αφήνει να κάνεις βλακείες μόνος σου
Αλλά θα σε σταματήσει από το να κάνεις κάποιο λάθος
Θα σε κρατήσει ζεστό
Θα σου δώσει ώθηση
Θα είναι εκεί όταν δεν είσαι καλά
Θα σε προστατεύει
Θα είναι τα μάτια σου όταν δεν μπορείς να δεις
Και δε θα σε αφήσει ποτέ!
Οι αληθινοί φίλοι είναι για πάντα
Τρίτη 8 Οκτωβρίου 2013
Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;
Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;
Μια μέρα, ένας σοφός Ινδιάνος έκανε την παρακάτω ερώτηση στους μαθητές του...
"Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;"
"Γιατί χάνουν την ηρεμία τους" απάντησε ο ένας.
"Μα γιατί πρέπει να ξεφωνίζουν παρότι ο άλλος βρίσκεται δίπλα τους;" ξαναρωτά ο σοφός.
"Ξεφωνίζουμε, όταν θέλουμε να μας ακούσει ο άλλος" είπε ένας άλλος μαθητής
Και ο δάσκαλος επανήλθε στην ερώτηση:
"Μα τότε δεν είναι δυνατόν να του μιλήσει με χαμηλή φωνή;
Διάφορες απαντήσεις δόθηκαν αλλά καμιά δεν ικανοποίησε τον δάσκαλο.
"Ξέρετε γιατί ουρλιάζουμε κυριολεκτικά όταν είμαστε θυμωμένοι;
Γιατί όταν θυμώνουν δύο άνθρωποι, οι καρδιές τους απομακρύνονται πολύ.. και για να μπορέσει ο ένας να ακούσει τον άλλο θα πρέπει να φωνάξει δυνατά, για να καλύψει την απόσταση..
Όσο πιο οργισμένοι είναι, τόσο πιο δυνατά θα πρέπει να φωνάξουν για ν' ακουστούν.
Ενώ αντίθετα τι συμβαίνει όταν είναι ερωτευμένοι;
Δεν έχουν ανάγκη να ξεφωνήσουν, κάθε άλλο, μιλούν σιγανά και τρυφερά.
Γιατί;
Επειδή οι καρδιές τους είναι πολύ, πολύ κοντά.
Η απόσταση μεταξύ τους είναι ελάχιστη.
Μερικές φορές είναι τόσο κοντά που δεν χρειάζεται ούτε καν να μιλήσουν παρά μονάχα ψιθυρίζουν.
Και όταν η αγάπη τους είναι πολύ δυνατή δεν είναι αναγκαίο ούτε καν να μιλήσουν, τους αρκεί να κοιταχθούν.
Έτσι συμβαίνει όταν δύο άνθρωποι που αγαπιούνται πλησιάζουν ο ένας προς τον άλλον.
Στο τέλος ο Σοφός είπε συμπερασματικά:
"Όταν συζητάτε μην αφήνετε τις καρδιές σας να απομακρυνθούν, μην λέτε λόγια που σαν απομακρύνουν, γιατί θα φτάσει μια μέρα που η απόσταση θα γίνει τόσο μεγάλη που δεν θα βρίσκουν πια τα λόγια σας το δρόμο του γυρισμού"
Mahatma Gandhi
Δευτέρα 1 Οκτωβρίου 2012
Μία Ελβετίδα εξηγεί με ένα βιβλίο γιατί μισεί τους Έλληνες
Μέσα από τους σελίδες ενός βιβλίου, με τίτλο «Σκυλάνθρωποι» μία Ελβετίδα εξηγεί γιατί τόσο η ίδια, όσο και οι Ευρωπαίοι μισούν τους Έλληνες.
